De knop is om!

En sinds een week is de knop om gegaan bij mij. Welke knop, zul je wel denken.
De knop om nu eindelijk eens wat aan die laatste zwangerschapskilox92s te doen!
Ik zit er al een hele tijd mee en mijn zoon wordt inmiddels alweer 2 eind deze maand.
Tijdens mijn zwangerschap was ik 20(!) kilo aangekomen ongeveer, ik woog voor mn zwangerschap tussen de 45 en 47 kilo, dus het was wel even schrikken aan het einde. Ik had nog x91gelukx92 dat ik 3 weken te vroeg bevallen was van hem, want dat heeft voor mijn idee de schade wat beperkt.
Ik heb samen met mijn vriend (die ik liever man noem, omdat ik hem ook zie als mijn man) een rot periode achter de rug waarbij, hij o.a onder het mes is geweest en wij beide onze baan kwijt geraakt zijn. We zijn beide emo-eters en het was dus een kwestie van tijd voordat we vreselijk slecht aten. Want ach ja, we voelen ons toch al klote, dus dan maakt die ene keer Mac extra niet uit. Ook een keertje extra naar de Chinees is heus niet erg, we zijn toch al x91dikx92 dus wat kan ons het schelen!
Maar toch, zoals bijna elke vrouw, baalde ik weer eens vreselijk als ik naakt voor de spiegel stond en naar mijn lichaam keek en baalde ik van de ene extra Mac.
Waar was mijn mooie slanke lichaam gebleven van 5 jaar geleden? Dat lichaam waar die ene bikini zo mooi in was, waarin ik mij altijd sexy voelde. Ik werd telkens kwaad op mezelf en zei elke keer: x93Morgen, morgen ga ik lijnen!x94
Nou de morgen kwam, maar van het lijnen kwam niks en ook mijn man die stellig zei dat ook hij nu eens op ging letten omdat hij zijn favourite blouse weer eens aan wilde, kwam er achter dat het toch niet het punt was om te lijnen.
Tot vorige week, ik besloot een weegschaal te kopen. Na het mooie weer van de afgelopen weken, baalde ik steeds meer en meer dat ik mijn bikini niet meer aan kon. Nou goed, het kon wel, maar dan zou ik mezelf er gewoon niet prettig in voelen. Ik wilde weten hoeveel ik woog, sowieso wilde ik kijken of ik niet aangekomen was. Mijn man lette ondertussen al weer een tijdje op zijn eetpatroon, want toen ik zwanger raakte at hij gezellig alle vreetbuien met mij mee en was dus ook behoorlijk zwaarder geworden.
Wat bleek, hij was al ongeveer 8 kilo afgevallen! Wat een blijheid, ik was zo ontzettend trots op hem, dat hij al zoveel afgevallen was! Nu ik nog…daar ging mn ene voet, daarna voorzichtig mijn andere en langzaam keek ik naar het schermpje, 55 kilo, nou dat viel wel mee. Echt aangekomen was ik niet, maar ik was ook niet afgevallen.
Dit was voor mij de knop die om moest, mn mannetje was wel afgevallen dus kon ik het ook! Ik moest en zou weer in die bikini passen en weer gewoon jurkjes, rokjes en broeken aan zonder die rollen.
Vele van jullie zullen nu wel denken, 55 kilo, dat is toch helemaal niet zwaar? Nee dat is niet zwaar, maar ik ben niet zo groot zoals bekenden van mij wel weten, om precies te zijn ben ik 1.m50 lang, dus echt niet groot. Als je dan wat vetrollen hebt lijkt het al gauw meer, je bent gewoon snel een michellinpoppetje. Nu is er tot mijn romp eigenlijk weinig aan de hand, mijn probleemzone zit hem bij mijn buik en heupen, vooral mijn heupen vind ik vreselijk! Als die alleen al weer wat slanker werden dan zou ik al zo blij zijn.
Heb ook al een aantal keren de vraag gehad of ik zwanger was, erg fijn altijd! En zelfs mijn vader presteerde het om te denken dat ik zwanger was. Nou als ik het iemand gelijk zou vertellen zijn het mijn ouders wel! Tegen hen zou ik niks geheim kunnen houden en al helemaal geen zwangerschap!
Maar goed ben nu na een week 1 kilo kwijt en het gaat eigenlijk best wel goed. Als ik gewoon oplet met wat ik eet en helemaal geen tussendoortjes meer dan moet er in ieder geval 5 kilo af kunnen. Helemaal zoals vroeger zal ik niet meer worden, daar zal ik me bij neer moeten leggen. Maar het is een begin en misschien als ik die 5 kilo eraf heb, kunnen er nog wel 5 af, we zullen zien…

(stoppen met) Roken

Het was een mooie heldere zonnige dag met een fijne temperatuur.
Mijn zoontje en vriend gingen naar buiten, omdat mijn vriend rookt en dus niet binnen mag roken omdat we een zoon van bijna 2 hebben. Omdat het toch zo warm was op het balkon ging ik ook maar even mee, kon ik gelijk mijn was op hangen.
Toen dat klaar was ging ik even zitten, ik snoof de geur van de rook op, die langs mijn neus voorbij waaide en slaakte een diepe zucht. x93Ik heb zox92n trek in een sigaretx94, zei ik tegen mx92n vriend.
x93Dan moet je gaan rokenx94,antwoordde hij. Wat kunnen mannen toch lekker simpel zijn he!
Maar ik weet dat hij het niet zo bedoeld. Ik bleef stil en dacht na, dit was al het zoveelste moment dat ik een enorme trek in een sigaret had. Zeker met het mooie weer, is de verleiding moeilijk te weerstaan, ook al ben ik nu al zox92n 14 maanden gestopt met roken. Nouja, dat is misschien niet helemaal waar…
Vorig jaar in de zomer had ik ook zox92n moment. Onze zoon was bij zijn opa en oma aan het logeren en ik en vriendlief hadden even qualitytime voor elkaar. We waren wat gaan drinken in de stad en toen had ik al een enorme trek in een sigaret, maar goed ik was gestopt. Toen we eenmaal thuis waren en we nog even op het balkon na genoten van de zwoele zomeravond kon ik de verleiding toch niet weerstaan en stak ik een sigaret op. Het leek wel weer mijn eerste sigaret, zo smaakte het. Ik vond het niet lekker en rookte hem ongeveer voor de helft op.
En nu was daar weer zox92n moment, dat mijn hoofd alleen maar aan die vieze sigaret kon denken, ik moest het uit mijn hoofd zetten. Opeens zei mijn vriend:x94Waarom doe je niet gewoon wat je vorig jaar deed? Rook er gewoon xe9xe9n en als je het vies vindt ben je gelijk weer genezen.x94 Ik schrok op uit mijn gedachten en zei hem: x93 Nee dat vind ik zonde! Maar…oooh ik heb toch zox92n trek in een sigaret!x94 Hij begon te lachen en ik moest ook wel een beetje lachen.
Maar wat nu ik zat nog steeds in dubio, wel of niet gaan roken. En wat als ik het weer lekker vind? Ga ik dan ook weer fulltime roken? Ik was in eerste instantie gestopt omdat ik het niet lekker meer vond, ik werd er elke keer misselijk en duizelig van.
Uiteindelijk besloot ik om toch een pakje te kopen. Ik twitterde: x91Fuck it!Ik ga zo een pakje kopen en roken! Vindt t waarschijnlijk net als vorig jaar toch weer viesx92
En meteen kreeg ik al reactie dat ik het niet moest doen en dat het zonde was. Dat is het ook, maar ik mxf3est gewoon een pakje kopen. Zo gezegd zo gedaan, we zouden een stukje gaan fietsen en daarvoor kocht ik nog even snel een pakje. Het was raar maar toch ook bekend terrein. De woorden kwamen als van ouds uit mijn mond: x93Een pakje L&M alstublieft.x94 De cassiere vroeg nog welke, die van x806,50 of x804,50, dus ik nam de x91goedkoopstex92 maar. Jeetje ik weet nog dat mijn zus, x91vroegahx92 thuis kwam om 5 gulden te vragen voor een pakje sigaretten…
We gingen fietsen en ik besloot tijdens het fietsen dat ik thuis pas wilde roken. Als ik dan misselijk of erg duizelig zou worden dan zou ik in ieder geval in een veilige en vertrouwde omgeving zijn.
Eenmaal thuis aangekomen was daar het moment, ik pakte mijn pakje uit mijn tas liep naar het balkon ging zitten en …stak mijn sigaret aan. Toen ik inhaleerde voelde het weer als mijn eerste sigaret en het proefde ook zo. Bij de tweede hijs moest ik hoesten, ik voelde me meteen weer een rookie, een 15 jarige die ging roken. Ik heb hem wel opgerookt, maar wist niet wat ik ervan moest vinden. Daarna ongeveer een uurtje erna, stak ik er nog xe9xe9n op, dat was al raar want dat deed ik de vorige keer niet. Toen die op was ging ik naar binnen maar ik was wel erg duizelig en had meteen een droge keel. Ik pakte een flesje water en spoelde de vieze nasmaak en mijn droge keel weg.
Mijn vriend vroeg of ik nu nog meer ging roken. x93Ik weet het nietx94, zei ik. x93Ik weet het echt niet, ik vind het wel zonde.x94 Ook vind ik het eigenlijk geen goed voorbeeld voor mijn zoontje en mijn moeder die ongeveer 40 jaar heeft gerookt wilde ik ook graag steunen, ze is eindelijk gestopt voor haar gezondheid en dat vind ik zxf3 knap van haar. Gewoon cold turkey, zonder enige hulp is ze na al die jaren gestopt. Mijn vriend zei toen ook: x93Maar je bent niet verantwoordelijk voor je moeder en of zij wel of niet gaat roken omdat jij rookt of er xe9xe9n gerookt hebt.x94 En daar had hij ook wel gelijk in…
Nu ligt het pakje in een la in ons dressoir en weet ik niet of ik de verleiding kan weerstaan om er nog ooit xe9xe9n op te steken. Ik vind het niet zo lekker als vroeger maar xe9cht vies vond ik het dit keer ook niet. En ik denk dat ik niet de enige ben die zo struggled met het wel of niet roken. Sommige mensen die stoppen zijn meteen anti-rook en healtfreaks, andere blijven het af en toe wel lekker vinden en weer anderen kunnen, net zoals ik, de verleiding niet weerstaan en steken toch weer zox92n stomme stick op…

Lieve Jason,

Je bent alweer 15,5 maand oud. Zo snel als de tijd gaat, zo cliche maar oh zo waar!
De nacht dat je niet kon slapen en ik je naast me had om je te troosten, en je oogjes me zo aan keken, net zo als die ene ochtend in het ziekenhuis, s ochtends om half 6, 2 dagen oud, de wereld bestond uit niets meer dan jou en mij en onze liefde.
Heel even dacht mama terug aan die ochtend waarin ik vol verbazing en liefde naar je keek, dat ik jou op deze wereld heb gezet.
En nu, nu loop je, voorzichtig maar toch onzorgvuldig, gulzig neem je alles in je op, pats boem, je billen op de grond en je beentjes proberen alweer omhoog te komen. Met een grote glimlach en klappend in je handjes zet je steeds weer een pasje meer.
Wijzend met je vingertjes gekruist op elkaar naar wat je wil, want je weet precies wat je wil. Je kleine karaktertje ontplooit zich steeds meer, je laat ons steeds meer zien wie je bent .
Je bent zo mooi als je geniet, dan geniet mama ook zo van jou!
Muziek speelt nu al een grote rol in jouw korte leventje, als je muziek hoort begin je meteen te dansen of mama en papa dansen met jou de hele woonkamer door. Alles staat stil als jij schaterlacht en kraait van plezier, wat ben je mooi!
Je oogjes die ontdeugend glimmen als je snel weg kruipt wanneer je weet dat je iets doet wat niet mag, we krijgen nog heel wat te stellen met jou.
s Avonds, als je slapen gaat en je heel lief je hoofdje neerstrijkt, je beentjes gevouwen onder je kleine lijfje en je armpjes geklemd om je knuffeltje en je me aankijkt met een blik vol liefde en tevredenheid, dan warmt mijn moederhart me zo, dat ik alle ellende in xe9xe9n keer vergeet.

Mama houdt van jou, je bent mijn alles, mijn wereld, mijn liefde en mijn leven!

Soms zijn de stilte en de rust zo fijn,
dat je gewoon even alleen wil zijn
Samen met je gedachten,
die niks van jou verwachten
Als al de leegte om je heen
samen maar toch niet alleen

En daar was je dan ineens op een tv scherm in de verloskundige praktijk…Wat ben je groot!! Papa en mama dachten dat ze een klein boontje zouden zien, maar je bent al een heel mensje. En wat voor xe9xe9n, je bent flink aan het zwemmen en maakt al heel wat koprollen! Ook kijk je ons even aan en het lijkt net alsof je zwaait…Mama heeft tranen in haar ogen en een brok in haar keek, stiekem kijkt ze in haar ooghoek even naar papa en ja hoor ook hij heeft natte ogen.Aan de buitenkant kan je nog niks zien, mama heeft nog geen dikke buik, maar van binnen gebeurt er van alles.

Als mama 15 weken en 3 dagen zwanger is voelt ze ineens een plopje in haar buik! Ze schrikt en denkt: "Wat was dat nou?" Oooh wauw dat was jij!Meteen stuurt ze papa een smsje, die vervolgens helemaal opgetogen belt!De weken daarna voelt mama je steeds vaker en beter. Wat is dit bijzonder..

Met de 20 weken echo blijkt dat je helemaal gezond bent,voor zover ze kunnen zien natuurlijk!De verloskundige vraagt of wij het geslacht willen weten en nieuwsgierig als papa en mama zijn zeggen wij in koor: "Ja!" Hij gaat op zoek en na een tijdje zien we dat je een jongetje bent! Mama was er heilig van overtuigd dat je een meisje was, maar papa had weer gelijk, je bent een jongen!! We krijgen een zoon!!Mama wil gelijk daarna de stad in om flink te shoppen voor jou en dat doet ze dan ook.

Weer een aantal weken verder, nu voelt mama je ook regelmatig aan de buitenkant van haar buik, wat is dat toch bijzonder en wat wordt die buik toch groot!! Maar mama geniet elke dag van jou, dat kleine wonder wat groeit daar binnen. Je bent een erg drukke baby, die veel schopt, je laat goed weten dat je er bent. Maar als mama gaat slapen dan ga jij gelukkig ook slapen, je bent zo lief, dat je mama nu nog haar nachtrust gunt.Met 35 weken en 5 dagen moet mama opgenomen worden in het ziekenhuis, ze heeft zo’n pijn in haar rug. Waarschijnlijk druk jij tegen mama’s nieren aan en de ruimte in mama’s buik wordt steeds kleiner, daardoor heeft mama veel pijn.Ook krijg ik steeds meer harde buiken en in het ziekenhuis moet mama elke ochtend aan de ctg, dat is een apparaat wat de hartslag van jou meet en ook harde buiken registreerd.Ze gaan toch kijken of mama al ontsluiting heeft, want de harde buiken worden steeds heftiger. Ik krijg te horen dat ik 1 cm heb en mijn baarmoedermond is helemaal verweekt…Gelukkig mocht ik na 3,5 dag eindelijk weer naar huis, fijn bij papa en de katten! Heerlijk in mijn eigen bedje, op een avond staat mama te kijken naar het lege bedje en droomt ze weg…

"Straks ligt daar het kleine wonder wat nu nog warm en veilig in mijn buik zit. Dan lig jij daar lekker te slapen, vredig en lief. Ik ben zo benieuwd hoe je eruit ziet, hoe je ruikt. Ik wil je kleine handjes in de mijne sluiten en mijn armen om je heen, om je altijd te beschermen.Ik wil je hoofdje kunnen strelen en je wangetjes kussen, ik wil je liefde vol verzorgen…" Met tranen in mijn ogen kom ik terug op deze wereld en geef jij mij een harde schop, tevreden leg ik mijn hand op mijn buik en wrijf er zachtjes over heen en glimlach.

Dan een week later moet mama weer op controle bij de verloskundige ze is dan 36 weken en 4 dagen zwanger van jou. Dit is al de 2e dag dat ik het gevoel heb weeen te hebben die ik ook zachtjes weg moet puffen. Ik vertel haar dat ik jou niet zo veel gevoeld heb vandaag en ze besluit toch even te kijken hoeveel centimeter ontsluiting ik heb; 3cm! Ze wil dat ik toch even naar het ziekenhuis ga om een ctg te laten maken omdat ik je zo weinig gevoeld heb. In de auto naar huis zijn papa en mama helemaal van de kaart…Jeetje wat gebeurt er allemaal! Papa is zo van slag dat hij helemaal stil is en mama kletst aan 1 stuk door.. Als we thuis zijn pakken we de tas die mama al klaar had gemaakt voor het ziekenhuis, de fotocamera nemen we natuurlijk ook mee! Aangekomen in het ziekenhuis word ik naar een verloskamer gebracht, ik ga daar op bed liggen en eindelijk na 3 uur komt er iemand bij ons kijken. Ondertussen ben ik nog steeds weeen aan het wegpuffen. Als zij bij mama gekeken heeft, gaat ze overleggen, mama wil het liefste naar huis, maar krijgt te horen dat ze toch moet blijven..De bevalling kon wel eens begonnen zijn!!Ik word naar een andere kamer begeleid en ben helemaal overrompeld, ook papa weet even niet wat hij mee maakt! Wat een rollercoaster ride…Daar aangekomen maak ik het mijzelf gemakkelijk ik heb een heerlijk massagebed en laat mijn rug dan ook gewillig masseren. Na een uur komt de gynacoloog kijken, ik heb nog steeds 3 cm, ze wil me een prik geven tegen de pijn met wat slaapmiddel want ook zij denkt dat ik vanacht zal bevallen…Nadat mama de prik heeft gehad valt ze in slaap en de volgende morgen als ze wakker wordt zijn alle weeen helemaal weg..Wat balen en arme papa heeft de hele nacht door moeten brengen op een stoel. Hij heeft niet geslapen en moet ook nog werken nadat hij mama thuis heeft afgezet.Met kleine oogjes en een lijkwit gezicht vertrekt papa naar zijn werk, mama duikt nog even haar bed in want de morfine is nog niet helemaal uitgewerkt. Die avond heeft mama geen weeen meer.

En dan is het vrijdag 29 mei 2009…

Mama zit rustig achter de computer even bij te komen, lekker even kletsen op het forum met andere zwangere meiden. Om een uurtje of 10.00 merkt mama dat ze toch wel regelmatig harde buiken heeft, eerst om de 5 minuten en daarna om de 3 minuten..Nou laten we het nog maar even aankijken, om half elf belt ze toch papa maar even op, het is nog steeds aan de gang. Als papa om 11.00 uur thuis komt zijn de weeen helemaal weg…We besluiten even te gaan lunchen en daarna even naar het winkelcentrum te lopen, misschien dat het helpt. Ondertussen heeft papa ook de verloskundige gebeld, maar we mochten pas terug bellen als ze zeker om de 4 xe1 5 minuten kwam en dan 2 uur achter elkaar.Papa en mama lopen, in slakken tempo, dat wel want mama kan niet zo hard met die dikke buik en mooie dikke enkels. En zodra we net weg zijn komen de weeen weer, jeetje wat is dit toch! We besluiten door te lopen, en onderweg puft mama wat weeen weg. Aangekomen in het winkelcentrum moeten we toch een paar keer stoppen, omdat het toch wel heftig is. Als we bij de Albert Heijn zijn en bij de kassa staan om af te rekenen, krijgt mama precies op dat moment een wee..De cassixe9re denkt grappig te zijn en zegt: "Als je maar niet hier gaat bevallen hoor!" Waarop papa zei: "Maar jullie letten toch op de kleintjes??!" En een lol dat ze hadden, als blikken konden doden dan had de Albert Heijn een cassixe9re minder en had mama geen partner meer…

Daarna zijn we naar huis gegaan en heeft papa weer de verloskundige gebeld. Ondertussen waren de weeen alweer bijna weg, ze kwamen niet regelmatig meer. Ze zei dat ze over een uurtje bij ons zou zijn. Om de tijd te doden hebben we het huis maar een beetje aan kant gemaakt. Papa ging stofzuigen en mama vond het wel een goed idee om even snel de badkamer nog in orde te maken.Toen kwam om 15.00 de verloskundige, ze wilde weer even kijken of de ontsluiting wat verder gevorderd was, het was nu 4 cm, maar ze zei dat de weeen inwendig niet genoeg deden en ik moest me klaar maken om naar het ziekenhuis te gaan, daar zou ze mijn vliezen breken.Wat ging het ineens snel zeg!! Helemaal zenuwachtig begonnen we alle spullen maar weer te pakken, ondertussen werd mama helemaal niet lekker. Ik wilde nog even snel naar de wc maar toen ik daar op zat wilde ik er niet meer vanaf…Papa belde allebei de oma’s, mama’s moeder zou de was binnen halen, die hing buiten, want het was mooi weer en mama vond dat die wel binnen gehaald moest worden.Onderweg in de auto hoopte mama dat we snel in het ziekenhuis zouden zijn. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats wilde mama zo snel mogelijk naar binnen, papa wilde nog een rolstoel voor mama pakken, maar dat vond ik niet nodig! Ik zei: "Kom nou maar, daar hebben we geen tijd voor! Ik heb pijn ik wil nxfa naar boven!!"Op de verloskamer aangekomen moest ik gelijk op bed liggen en mij klaar maken zodat ze mijn vliezen konden breken en sloten ze de ctg gaan, ze wilde jouw hartje in de gaten houden voor eventuele pijnbestrijding. Nadat mijn vliezen gebroken waren kreeg mama ineens hele heftige weeen die snel op elkaar volgden. Mama wist niet wat haar overkwam!Ik zei tegen de verpleegster die ons hielp; "Mevrouw het doet zo’n pijn!"Ze vertelde dat ze Julia heette en vroeg naar mijn naam maar ik vond het niet nodig die te vertellen, dus vertelde papa het maar. Papa moest ook helpen hij moest zijn hand onder mijn rug leggen, want mama had buik en rugweeen. Hij voelde jouw hoofdje draaien.Na ongeveer 20 minuten had ik 8 cm en 10 minuten daarna had ik 9,5 cm.Ik zei dat ik het gevoel had dat ik persdrang had en de verloskundige werd er bij gehaald. Ik mocht gaan persen! Na 21 minuten persen en zweten was jij daar dan…Om 17.10 heb ik jouw op deze wereld gebracht.

Ik hoorde je huilen en bleef maar roepen: "Jason!Jason! Mijn baby, mijn baby!!"Je werd op mijn buik gelegd en ik voelde een traan over mijn wangen lopen..Wat ben je mooi en klein. En je hebt mooie zwarte haartjes,je kleine handjes en voetjes!! Ook papa is helemaal ontroerd en mama ziet dat ook hij een traan moet laten…Daar ben je dan eindelijk, op deze wereld, na 36 weken en 6 dagen in mama’s buik gezeten te hebben lig je nu in mijn armen. Wat is het mooi om jouw ineens vast te houden en je te bewonderen..

Ben jij weleens vreemdgegaan? Ik zal maar gelijk eerlijk bekennen dat ik zelf in 2 relaties 3 keer vreemd ben gegaan. In mijn eerste serieuze relatie ben ik 1 x vreemdgegaan en heb het vrijwel gelijk daarna uit gemaakt, alleen niet eerlijk vertelt. In dit geval ging het erg slecht tussen mij en mn toemalige vriend. Mijn ex was er via via achter gekomen en ik heb uiteindelijk vreselijk veel spijt gehad dat ik het niet gewoon gelijk verteld had, maar de jongen waarmee ik vreemdgegaan was die vond dat ik het niet moest zeggen waardoor ik het niet verteld had terwijl ik dat wel wilde en uiteindelijk meer problemen kreeg door het dus niet te vertellen.
De 2e keer dat ik vreemd ben gegaan was in een andere relatie met een andere jongen,toen ik op dat moment vreemdging had ik net wat met hem een paar maanden. Het ging niet echt slecht tussen ons ofzo,maar toch had ik met een andere jongen gezoend.
De derde en laatste keer dat ik vreemd ben gegaan was ook in de relatie met de jongen waar het niet zo slecht mee ging, ik was toen vreemdgegaan met mijn eerste vriend. Maar dit keer was het niet alleen zoenen maar all the way…En het ging nu wel slechter met mij en mn toenmalige vriend het werd duidelijk wat een eikel het was en het kon me dus ook niet zoveel schelen als ik vreemdging,de manier waarop hij me behandelde… Beiden wilden we het geheim houden en het niet eerlijk vertellen (hij is een goede vriend van mijn toenmalige vriend, snap je het nog??), omdat we dit allebei zagen als een afsluiting van alles wat we mee gemaakt hadden (er is heel veel gebeurt tussen ons).
Van alle keren dat ik dus vreemd gegaan ben was er maar 1x dat het redelijk goed ging in een relatie, de andere 2 keren ging het niet goed.
Misschien vraag je je af of ik er spijt van heb gehad of niet, van het vreemdgaan in mijn eerste relatie zeker heel erg (vooral omdat de jongen waar ik mee vreemd ging vooral zn eigen hachie probeerde te redden en omdat ik toch nog veel om die ex gaf toen der tijd), van mijn tweede relatie eigenlijk van beide keren niet, omdat die jongen zo’n vreselijke eikel was, ik zeg niet dat hij het verdiend heeft maar ik kan er geen spijt van hebben.

Ik zal vreemdgaan nooit goedkeuren of aanprijzen ofzo en ik ben er ook niet trots op dat ik dat heb gedaan. Maar ik veroordeelde mensen die vreemdgingen altijd heel erg tot ik zelf in die situatie terecht kwam.
Als het zo slecht gaat in je relatie en je krijgt aandacht van een andere jongen die je misschien beter behandeld dan je huidige vriend dan begrijp ik dat je vreemd kan gaan. Maar begrijpen en iets gewoon oke vinden zijn wel twee verschillende dingen.
Zelf heb ik een kennis die ook al the way vreemd is gegaan terwijl ie een vriendin had, ik keur het niet goed, maar de situatie waar hij in zat maakte het voor mij begrijpelijk dat ie dat gedaan had.
Heel veel mensen die zelf nog nooit vreemd zijn gegaan die veroordelen mensen die al wel vreemdgegaan zijn. Maar waarom zou je daar gelijk een oordeel over geven, luister eerst naar wat iemand te zeggen heeft, luister naar zijn of haar verhaal.
Jongeren die een vriend of vriendin hebben en gewoon voor de lol vreemdgaan die snap ik ook niet, dan kan je ook niet van iemand houden, als je helemaal bezopen een ander zoent en dan dood leuk tegen je vriend/vriendin zeggen dat het kwam omdat je dronken was.

Of wat ik laatst in het blad Vriendin heb gelezen, over een vrouw die getrouwd was en een gezin had, maar die vreemd ging met een collega van haar werk, waar ze uiteindelijk verliefd op werd maar hij gaf (die man die was ook getrouwd, kinderen) haar uiteindelijk de bons. En deze vrouw was dus niet ongelukkig in haar relatie ze durfde alleen niet tegen haar man te vertellen dat ze de seksuele spanning in de slaapkamer miste!!Daar moet je toch wel over kunnen praten lijkt mij.

En dan die jongeren die mee doen aan Temptation Island of Undercover Lover, die begrijp ik nou helemaal niet. Temptation Island vind ik gewoon ordinair en ook de meisjes die daarin zitten vind ik ordinair, om je zo op te naaien aan een vent die al bezet is, ik vind het erg kansloos. En ook de stelletjes die gewoon expres hun relatie op het spel zetten, ik begrijp het werkelijk waar niet. De kans dat je daar vreemd gaat is zo groot ik heb zelf nog niet xe9xe9n stelletje gezien die daar gelukkig uit zijn gekomen.
Undercover Lover heb ik echt gevolgd in tegenstelling tot Temptation Island en ik moet zeggen dat ik ook dit wel erg ver vond gaan. Ik denk dat zo ongeveer iedereen die dit zal lezen wel de opzet van het programma kent en voor de mensen die het niet weten;
Er waren een paar dames en een paar heren die hun partner achter moesten laten en die zelf bij een ander hotel zaten met vrijgezelle dames en heren, die moesten zij ervan overtuigen dat zij ook vrijgezel waren en zo moest iedereen erachter zien te komen wie er een stel was en wie niet. En de andere partners moesten toekijken hoe vriend/vriendin zich staande hield bij de vrijgezellen.En de winnaar kon x80100.000 krijgen.
Ik hoop dat ik het een beetje goed uitgelegd heb.
Het stel dat uiteindelijk gewonnen heeft had het erg netjes gedaan die jongen was niet vreemdgegaan en er was een Belgisch stel waarvan die jongen dus all the way was gegaan, hij had niet gewonnen en hij ontkende tegen zijn vriendin dat hij all the way was gegaan terwijl zij het bewijs al had gezien.
Hiermee wil ik dus zeggen dat je vreemd kan gaan op verschillende manieren, er is er geen xe9xe9n goed, maar sommige situaties wel te begrijpen en andere situaties gewoon uitlokken is.
Veroordeel niet gelijk een ander op hij of zij doet maar kijk eerst in wat voor situatie jezelf misschien wel terecht kan komen….

Ik loop…door
De straten van mijn gedachten
Ik loop…en zie
De kleuren langzaam vervagen
Ik loop…en voel
Een zwart-witte wereld
Ik loop…en hoor
Een gevallen ziel
Ik loop…en schilder
Een ideaal beeld
Ik loop…en creeer
Mijn wereld in kleur
———————————-
Met een penseel en palet
Hou ik mezelf gevangen
In een verkleurd schilderij

Langzaam komen er weer blaadjes aan de bomen en beginnen bloemetjes voorzichtig te bloeien. De grijze wolken verdwijnen en maken plaats voor de prachtige heldere blauwe lucht. Het koude, gure weer, maakt plaats voor zacht lente weer, dat wordt veroorzaakt door de vroege lente zon.Vogeltjes ontwaken en al fluitend takjes voor hun nestjes, vlinders, lieveheersbeestjes en bijen brengen ook weer een bezoekje aan mijn tuin, waar ik dit schouwspel bekijk.De wind die rustig met mijn haar speelt, en haar voorzichtig laat dansen op haar ritme, blaast het laatste beetje x91winterx92 weg.Ik sluit mijn ogen en laat me meeslepen door de rust die de zachte zonnestralen op mij neer laten dalen, terwijl ze mij heerlijk verwarmen.Geleidelijk aan open ik mijn ogen en mij poes komt ook even buurten. Vrolijk dartel zij rond in het fel groene gras, achter een vlinder aan! Zo tovert zij een glimlach op mijn gezicht.Ik loop naar de waterkant en ga op het trappetje zitten. Ook daar is alles weer volop aan het leven. Het water dat rustig tegen de kant aan kabbelt, wat prachtig schittert door de zon die erop schijnt, geeft mij een dromerig gevoel.Een eindje verderop zie ik een paar eenden zwemmen, xe9xe9n ervan heeft zelfs al kleintjes! Het zijn er zeven; twee bonte, drie gele en nog twee bruine, wat ziet dat er toch aandoenlijk uit! Ze zwemmen nieuwsgierig rond in de grote vijver, maar zodra ze ergens van schrikken zwemmen ze snel richting hun moeder.Aan de overkant van het water ontdek ik zox92n bloem met van die leuke pluisjes. Ik sta op en loop naar de overkant, voorzichtig pluk ik de bloem, adem in en terwijl ik mijn adem uitblaas, verlaten de pluisjes de bloem. Vrolijk dansen de pluisjes mee met de wind, wat een mooi schouwspel is dit tochx85.!!Waar zal de wind ze heen brengen, wat zal hun eindbestemming zijn? Zullen ze in de grond terecht kopen en weer mooi op kunnen bloeien of belanden ze op de weg? Ik moet meteen denken aan het bijbel verhaal met de oogstzaaiingx85Dan bedenk ik me hoe het in mijn leven zal vergaan, vele gebeurtenissen hebben mij via de goede en slechte wegen gebracht waar ik nu ben.Maar de weg is nog niet afgelopen en ik weet dat ik met Zijn hulp en mij wil op de goede weg zal komen, ook al zal dat met vallen en opstaan gebeuren. Ik weet dat Zijn hand er is om me weer overeind te helpen.Nog even blijf ik buiten om te genieten van al het moois wat er is, Zijn werk en dan is het tijd om mijn pad te gaan bewandelen en net als de pluisjes mijn eindbestemming te vindenx85

Spam….Ik word er helemaal gek van op hyves. Waarom sturen mensen spam, terwijl ze het zelf waarschijnlijk ook behoorlijk irritant vinden…
Ik begrijp het gewoon niet.
Ik zelf ben niet zo van het spammen, ik heb het via hyves xe9xe9n keer gedaan omdat ik iets wilde promoten, maar daarna ook niet meer.
En van die doorstuurmail, die je dan via, via, via, via krijgt, want als je dat niet doorstuurt dan krijg je zoveel jaar
ongeluk en dan gebeuren er allemaal erge dingen met je.
Ja, als je een puistende puber bent van een jaar of 13,14 zal dat misschien leuk zijn voor je liefdesleven als je er uberhaupt al in geloofd. Ik heb dat ook gedaan toen ik die leeftijd had maar daar ben ik nu toch ookal weer een aantal jaren meegestopt.
Maar voor mensen die toch al iets verder in hun ontwikkeling zijn lijkt het me dat zij daar nou niet direct in geloven of je liefdesleven moet al jaren een
puinhoop zijn.
Of van die doorstuurmail over virussen en dat je als je het niet doorstuurt je msn niet meer gratis kan gebruiken maar er voor moet gaan betalen.
Kom op word wakker,soms vraag ik me ook weleens af welke gek dat soort mailtjes maakt en ze dan gaat doorsturen…
Het is gelukkig niet iets waar ik me helemaal kapot aan erger, maar leuk is anders natuurlijk.
Maar om even terug te komen op hyves, je kan je zoals iedereen weet (of je moet van een andere planeet komen),
je aanmelden bij weet ik veel wat voor hyve…*hmm misschien is dat ook wel weer een hyve…* ik zelf ben bijvoorbeeld
aangemeld bij de Alicia Keys,Buffy the vampire slayer,piano,Sri Lanka-hyve en nog een paar.
Maar er zijn dan altijd mensen die het dan leuk vinden om alle mensen die dan weer lid zijn van die hyve een SPAM berichtje
te sturen (want dat is het mensen!) over een andere hyve die zij dan weer opgezet hebben. Hoogst irritant, laatst kreeg ik er zelfs
twee van dezelfde die ik een week een of twee daarvoor ookal had gehad.
Over een jonge man die een antwoord had gemaakt op het liedje van Beyonce, Irreplaceable, nou ik even gecheckt, goeie stem die
gozer leuk en aardig maar val me er verder gewoon niet mee lastig.
Dat je wilt netwerken om wat voor reden dan ook kan ik nog wel begrijpen, maar al die onnozele berichten om niks…
Ik kan het gewoon niet begrijpen.
Zelf heb ik toen ik ongeveer iets meer dan een jaar geleden een nieuw msn adres heb genomen iedereen een mailtje gestuurd met de mededeling als zij mij spam/doorstuurmailtjes gingen sturen ik ze gewoon zou blokkeren. Drastisch he en je zou denken dat het niet werkt, maar het werkt dus wel. Mijn mailbox blijft gewoon helemaal schoon ik krijg alleen mailtjes die ik ook gewoon echt interessant vind.
Ik hoop dat er meer mensen zijn die mij begrijpen en net zoals ik gewoon lekker via hyves dan alles wat binnenkomt ongewenst gewoon lekker
als spam behandelt!Dan blijft alles een beetje schoon.

Wat is het toch moeilijk als liefde, toch niet liefde is wat je dacht. Alle zekerheid die je had xe9xe9n klap vervaagt en je jezelf afvraagt waar je nu weer in verzeild ben geraakt. Als een oude vlam, waarvan je dacht dat ie gedoofd was, weer oplaait en en je zo verward maakt, dat je tranen niet eens meer komen. Je wangen pijn doen van het zout dat je oude tranen hebben achter gelaten.

Je ogen dof zijn, niet meer kunnen stralen, van het geluk dat je dacht te hebben. Verward en ineen gedoken zit je in een hoekje, hopend op een hand die zich naar je uitstrekt, en je omhoog trekt. Een arm om je heen die je beschermt en een milde stem, die je ruwe gedachten temt, door te zeggen dat alles wel weer goed komt.

Maar je zit alleen en verlaten, de regen tikt tegen de ramen en vervangt al je tranen. Alsof de engelen voor je huilen en je pijn in de hemel gevoeld wordt. Op je kniexebn zit je voor het raam en vouwt je handen samen. Je kijkt omhoog en dan weet je dat iemand je hoort, er is altijd iemand die je hoort en je wilt helpen.

Je sluit je ogen en probeert een scherp beeld te vormen, vaag zie je iemand die verliefd naar je kijkt, maar daarachter verschijnt een donkere lucht. Er doemt nog iemand op en je beeld wordt nu wel scherp, iemand die van pijn in elkaar zakt. De verliefde persoon probeert je hand te pakken, maar je trekt je terug en buigt naar de gevallen persoon. Verloren kijkt hij je aan en smeekt je verder te gaan, waar je de draad hebt laten vallen. Maar je kan het niet en laat los. Je rent weg en probeert te schreeuwen, zo hard dat niemand je zal horen. Niemand kan je helpen, en opeens staat alles in vuur en vlam. Je kijkt om je heen en ziet twee uitwegen. Maar aan de ene kant staat je geliefde, degene waarvan je dacht dat je altijd bij hem zou blijven, dat jullie voor elkaar bestemd waren en waarvan je dacht dat hij je prins op het witte paard was. Aan de andere kant staat je oude vlam, de jongen die je jeugdliefde was, waarmee je zoveel lief&leed hebt gedeeld en die je blindelings vertrouwd, wanneer je hem aankijkt je weet dat het goed zit en je nu een keuze moet maken.

Welke weg kies je, waar loop je heenx85Hulpeloos kijk je om je heen, maar andere wegen zijn er niet, je moet kiezen. Welke weg je ook kiest, je zult altijd iemand pijn doen en er zal altijd een vlammetje uitgaanx85